1. خدايا اگه ازت غافل شدم ، خبرم كن ...

2. از من

           به خدا

                   كسي كه همه كس من است ...

3. سلام خداي بزرگ من

منم بنده ي كوچك تو ... و اين لحظه چه شگفت است ... وقتي من ، اين كوچك ضعيف در مقابل تو ، اين بزرگ قوي ايستاده ام ... چه شگفت است  ... و با همه ي شگفتي اش ، چه خجالتي همه ي وجودم را گرفته ... عرق شرمم را مي بيني ؟؟؟ آخر من كجا و تو كجا ؟؟؟  منه ناپاك گنه كار كجا و تو ، پاك ترين پاكان كجا ؟؟؟

به اين لحظه مي انديشم ... و به همه ي كرمت ... به اينكه چطور از من و از همه ي خطاهاي من گذشتي و آن قدر لطفت زياد بود كه حتي مرا به خانه ات خواندي و حتي چند روزي مهمانم كردي ... من به تو مي انديشم و آن آخر به خود گنه كارم ... و به اينكه چطور اكنون مي توانم سري بلند كنم ... چطور؟؟؟

خداي بزرگ من ...يادم هست وقتي مطمئن شدم آمدن به سويت نزديك است ... آن لحظاتي كه ديگر تا رسيدن به سرزمين وحي  فاصله اي نداشتم ...چيزي در قلبم شروع به زدن كرد ... صداي قلبم را مي شنيدي؟؟؟ قلبي كه حس مي كردم كسي دارد از جا درش مي آورد ... زدنش آن قدر تند و زياد شده بود كه نمي دانستم وقتي در برابر خانه ات بايستم با اين قلب مشتاق تو چه كنم .... و يادم هست آن روز را ... دوباره از شب قبلش تپيدن هاي پي در پي شروع شده بود ... يادت هست ؟؟؟

قلبم داشت با اين زدن هايش جانم را مي گرفت ... ولي تو تحملم دادي ... تحمل كردم و آمدم ...آهسته و مشتاق.

خداي بزرگ من ... من اكنون ...اينجا در سرزمين خودم ... دور از سرزمين وحي تو نشسته ام و باز به لحظات شگفتم در آن ديار مي انديشم ... به تو و به خانه ات . و به اينكه آيا دوباره هم خواهم آمد ؟؟؟

خداي بزرگ من

چيزهايي براي نوشتن دارم ... حرف هايي براي گفتن و مي دانم  كساني هستند در انتظار خواندن  ... مي خواهم براي تو بنويسم و به ياد تو ... بگير . اين قلمم از آن تو .

من باور دارم وقتي كسي براي خدايش مي نويسد، خدا خودش قلم را به دست مي گيرد ...

خداي بزرگ من

بنويس ....

4.

یا ایها الذین آمنوا اذكروا الله ذكرا كثیرا و سبحوه بكرة و اصیلا هو الذی یصلی علیكم و ملائكته لیخرجكم من الظلمات الی النور و كان بالمؤمنین رحیما

.:: اي كساني كه به خدا ايمان آورده ايد ذكر حق و ياد خدا بسيار كنيد. و دايم صبح و شب به تسبيح و تنزيه ذات پاكش بپردازيد. اوست خدايي كه هم او و هم فرشتگان او بر شما بندگان رحمت مي فرستند تا شما را از ظلمت ها ( جهل ) به عالم نور ( علم و ايمان ) برساند و او بر اهل ايمان بسيار رئوف و مهربان است . احزاب/۴۱-۴۳

5. خدايا .... ما بيشتر از آنچه به زبان مي آوريم به تو محتاجيم ، رهايمان مكن ...